Hayatta hem komedi hem trajedi var, Gilbert. Canımı sıkan tek hikâye elli yıl birbirlerinden nefret ederek yaşayan çiftin hikâyesi oldu. Buna inanamıyorum.
Biri, ‘Nefret, sevginin yolunu kaybetmiştir hâlidir,’ demiş. O yüzden eminim ki bu çiftin büyük nefretinin altında birbirlerine duydukları büyük sevgi yatıyordu.
Düzenin neden böyle olduğunu daima merak etmişimdir; konuşacak hiçbir şeyi olmayan ben konuşmayı çok severken, konuşacak çok şeyi olan Kate konuşmaktan nefret ediyor.
Sonunda seriyanın dördüncü kitabını bitirə bildim. Nə yalan deyim seriyada indiyə qədər oxuduğum digər kitablara nəzərən ən zəif kitab bu idi. Əslində oxuma günü və verdiyim xal da buna sübutdur. Dili çox bəsit olsa da oxumaq xeyli çətin idi. Çünki kitabın yarısından çoxu Annenin Gilbertə yazdığı məktublardan ibarət idi. Bu məktublar tək tərəfli olub sadəcə Annenin 3 il ərzində müəllimlik etdiyi yerdə yaşadıqların bəhs edirdi. Ümumi olaraq fərqli hekayələr var idi və bunlar demək olar heç bir biri ilə bağlanmırdı. Hər məsələdə Anne qurtarıcı rol kimi çıxış edirdi. Bu da bir yerdən sonra sıxdı açığı. Ümumi olaraq oxunmayacaq bir kitab deil. Bəzi gözəl nöqtələri var idi. Amma məncə oxunmadığı müddətcə də seriyadan bir şey itirilməz. Təbii ki, bunu bütün kitabları oxuduqdan sonra daha dəqiq deyə biləcəm.