Zuhal
@Mathildas
11 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
-"Fakat siz de bu dünyayı resmetmiyor musunuz minyatürde?"
-"Doğru, ama biz sizin yücelttiğiniz gerçekliği öne çıkartmıyoruz. Tam tersine eşyanın ötesin geçip, manayı yakalamaya çalışıyoruz. Bizim gözümüzde eşyanın zerre kadar değeri yoktur. Asıl kıymet manadadır. Selvi ağacını severiz çünkü bize ölümü hatırlatır, Yaratan'ı hatırlarız. Çiçekleri severiz, renk renk boyarız, çünkü bize asıl Musavveri çağrıştırır."
Reklam
"Akıl," dedi Molla, "Tanrı'nın insanlara en büyük lütfudur. Şarap ise insanın aklını elinden alır, ona normalde yapmayacağı şeyler yaptırır."
-"Ama ölçülü içilirse insan aklını kaybetmez ki," dedim.
-"Siz önemli kademelere gelmiş, eğitimli kültürlü bir insansınız. Şarap içenin ölçüyü kaçırmadığını ve zaman zaman çok içmediğini söyleyebilir misin?"
Güldüm, itiraz etmedim. "Ama günah o zaman şarapta değil onu içmesini bilmeyende o zaman."
"Yine dalgınsın İskender oğlum, "dedi Molla Fenari.
Yanında beliren sesle rahatladı İskender. Kaç kere içini dökmüştü Molla Fenari'ye ama bir türlü Meryem'den bahsedememişti. Fakat Fenari her seferinde aslında onun neden bahsettiğini anlar gibi dinliyor, içini ferahlatacak şeyler söylüyordu.
"Korkuyorum," diye yanıt verdi.
"Kadere inanan, kederden korunur, "dedi Fenari.
Kitapta geçen bir alıntıyı tesadüf eseri bu sayfada okuduğumda kitabı okumaya karar vermiştim. Tek bir alıntısıyla beni bu kadar çok etkileyen bir kitabı okumak için can atıyordum. Dünyanın İlk Günü, Fatih'in İstanbulu fethettiği süreci anlatırken aynı zamanda bir devşirme olan İskender'in Meryem'e olan aşkını, İtalyan bir seyyahın Nilüfer'e olan tutkusunu da anlatıyor. Beyazıt Akman, dönemi öyle çarpıcı bir şekilde yansıtmış ki adeta o dönemde yaşadığımı hissettim. Kitabın her bir satırı yüzyılık bir tarih. Tarihin önemli insanlarını anlatırken çok güzel bir giriş yapmış Akman. Örneğin diyaloglar gelişiyor ve en sonunda bu konuşanın X kişisi olduğunu söylüyor ve bu konuşan tarihin bu önemli adamı mıydı diyip heyecanlanıyordum. Azıcık tarih bilgisi belki bu kadar çok heyecanlandırmaz kimseyi. Ancak tarihe ilgisi olan birilerinin okurken çok heyecanlanacağını söyleyebilirim.
Yanlış tercihlerimizin altında patolojik geçmişiz yatar. Erken dönem yaşantısında değer görmemiş bir çocuk bunu yetişkinlik döneminde yaşayacağı ilişkilerine de yansıtır. Bahar Tezcan, kitabında anlattığı hayali vakalarla bunu gerçekten çok güzel açıklamış. Bir kitap düşünün roman/öykü değil. İçinde dram yok. Ancak ilişkiye ve ilişkiyi yaşama biçimimize yaptığı analizlerle insanın yüreğini burkuyor. Kendi yaşantımıza benzer yaşantıları dinlemeyi severiz. Hele ki benzeyen şey acılarsa.. Mutlaka okunması gereken bir kitap :)
Reklam