Yaklaşık bir yıldır kafamda yaşayan senaryomu kelimelere aktardım. Wattbat platformunda yazmaya başladığım kitabım, başlarda az okunsada şimdi okuması artış yönünde . Kitabımı önce okuldaki arkadaşlarıma okutmuştum. Başlarda okumak istememişlerdi. Birkaç saçma bahane bulsalarda en sonunda okumaya ikna etmiştim. Ertesi gün arkadaşım yeni bolum yazmam konusunda beni zorlamıştı. Kitabımı okuyan arkadaşlarımdan yorum yapmalarını istediğimde şu cümleleri kurarlardı; "Wattbatte okuduğumuz çoğu kitap güçsüz kızlardan, kız karakteri koruma çabasındaki erkekler, ilk görüşte aşk klasiği, kız karakterin güçlü olmadığı korunmak için watt erkeğine ihtiyaç duyuyorlardı. Şimdi Ölüm Meleği Alvinanin güçlü olşu okudukları kitapların karakterlerine ters yöndeydi. Asi , güçlü, zeki ve akılı olması çok güzeldi. Edim karakteri ise ilk görüşte watt karakterine aşık olmaması hoşumuza gitti . " Gibi birçok yorumda bulunmuşlardı. Yorumları kitabımı yazma istediğini artırmıştı. Kitabın ilk okuru olan ablam ise ;" Okuduğum kitapları kolay kolay beğenmem ama Ölüm Meleği çok güzel . Yazmayı kimse okumasa da bırakma çünkü ben okumaya devam edicem " deyişi ayrı bir motivasyon kaynağımdı. Bölümleri yazarken kelimeler karakterlere dönüşüyor benim için kavga ediyorlar , benim için konuşuyorlar, benim için hareket ediyorlardı. Ölüm Meleği benim dünyadan kaçma şeklimdi . Yazarken başka birine dönüşüyordum . Sadece ben ve karakterlerim vardı . Teşekkür Ölüm Meleği bana birçok duyguyu öğrettiğin için...