Bu, ne ayıp, ne de yasak,
Öylece bir gerçek, kendi halinde,
Belki, yaşamama sebep…
Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
Anlatamam, nasıl ıssız, karanlık…
Ve zehir-zıkkım cıgaram.
Gene bir cehennem var yastığımda,
Gel artık…
Ahmed Arif
Ağlamak yüreğin sessizliğine eşlik eden sestir,
Ağlamak dualarının içine kattığının sana sırtını dönmesidir,
Ağlamak kabulleniştir.
Ağlayalım bir kere daha yalnızlığa, selam olsun her damla göz yaşıma..
Düzelmesini beklemekle ömür geçmeyecekmiş meğerse..