Ey müminler diyarının sakinleri,
yaprak dökümü misali bir bir düşüyor ömürler toprağa...
Ne bir nida geri döndürüyor gideni,
ne de vakit bekliyor ardına bakanı.
Dün aramızda olanlar bugün bir dua kadar yakın,
bir mezar taşı kadar sessiz şimdi.
Ve insan anlıyor;
dünya dediğimiz şey,
rüzgâra tutunmaya çalışan sonbahar yapraklarından ibaret...