Dünyadan ve kendinizden, düşündüklerinizden, hissettiklerinizden ve davranış biçimininizden sizden başka kimsenin sorumlu olmadığı gerçeğiyle yüzleşince içinizdeki bütün kendine acıma duygusu ortadan kalkar. Normalde başkalarını suçlamaktan güç alırız ki bu da kendine acımanın başka bir çeşididir.
Biz insanlar milyonlarca yıldır nasılsak yine öyleyiz: inanılmaz derecede açgözlü, haset dolu, saldırgan, kıskanç, vesveseli ve ümitsiz, arada sırada da anlık neşe ve sevgi parıltıları saçan varlıklarız. Nefret, korku ve şefkatin tuhaf bir karışımıyız; hem şiddetiz hem de barış.