Ve Dostum, senin gündüzün benim gecemdir, tepelerde oynaşan öğle ışıklarından ve vadilere uzanan erguvan gölgelerden söz ettiğimde bile;
çünkü sen benim karanlığımın şarkılarını duyamazsın, göremezsin yıldızlara çarpan kanatlarımı; ben de çok mutluyum beni göremediğin, duyamadığın için. Ben geceyle baş başa kalmak isterim.
Özgürlüğü ve huzuru buldum meczupluğumda; yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmamış olmanın huzurunu. Çünkü bizi anlayanlar içimizdeki bir şeye de egemen olurlar.
Portakal ağacının gölgesindeki daha nice Zeze'ler için.
Ah zeze ne çok acı vardı o küçük ama cesur yüreğinde. Ve tüm bu dayanılmaz acıların üstesinden gelebileceğin ne güzel bir ufkun var. Sevginin kırıntılarında tüm yaramazlıklarını bırakabileceğin saf yüreğin.. Bizlere asıl yoksulluğun "sevgisizlik" olduğunu gösterdin kuzum.
İçinin kuşları daima şarkılarını söylesin.
Seni hep hüzünle hatırlayacağım.