Leyla yüce
@MaviKadin_
10 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Sadako’nun hikâyesi; savaşın, hastalığın ve zorlukların ortasında bile umudun nasıl
yaşatılabileceğini gösteriyor. Japon kültüründe bin tane kâğıt turna yapan kişinin dileğinin gerçekleşeceğine inanılır. Sadako da iyileşmek ve yeniden sağlıklı bir şekilde koşabilmek için her gün bir turna yapmaya devam eder.Her katlanan kâğıt, aslında onun umudunun bir parçası… Her turna, yaşama tutunma isteğinin küçük ama güçlü bir sembolü. Kitabı okurken insan sadece Sadako’nun hikâyesini değil; sabrı, umudu ve hayatın ne kadar değerli olduğunu da hissediyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Bir insanı gerçekten tanımak için bazen kendi sözleri yetmez; onu tanıyanların hatıralarına da kulak vermek gerekir.” Musa Enter: Dostlarımın Gözüyle kitabını okurken aklımda en çok bu düşünce kaldı. Sayfalar ilerledikçe sadece bir hayat hikâyesi değil, dostlukların, anıların ve bir insanın çevresinde bıraktığı izlerin nasıl anlatıldığını görmek etkileyici. Bazı cümleler var ki insan durup tekrar okuyor. Çünkü bazen bir insanın gerçek değeri, arkasından anlatılan hatıralarda saklı oluyor. Benim için bu kitap biraz da şunu hatırlattı: İnsan geride bıraktığı izlerle ve dostlarının hafızasında yaşayan sözleriyle hatırlanıyor.
“Bir odanın içinde bir ömrün acısı saklıydı… Hastalık sadece bedende değildi, ruhun en sessiz yerine kadar sızmıştı. O çocuk ne sadece bir hasta, ne de sadece bir kahramandı; o, yaşamakla pes etmek arasına sıkışmış bir kalbin en çıplak hâliydi.
