GÖZ VURGUNU.../ Ömer Çevirme
Güneşi getiren geceye andolsun ki
Hiç vazgeçmedim saçlarının harman yerinden
Bir an şikayetim olmadı vadilerini adımlamaktan
Bir ırmağa dönüşüp deli dumrul gelmelerindi
Sokağımı tarumar eden
Geldin, ne güzel dağıldım...
Geçmişim
dile dökülmeyenin tenhalığında
kaçırılan bakışlarda
gündeliğin başıboş ayrıntılarında
zaman zaman geri tepip duruyordu.
Ve elbet üzerinde durulmuyordu.
Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun, biraz daha fazla sevdiğim,
biraz daha önem verdiğim...
Başlangıçta doğruydu belki,
Sıradan bir serüven,
rastgele bir ilişki gibi başlayıp,
gün günden hayatıma yayılan,
büyüyüp kök salan,
benliğimi kavrayıp, varlığımı ele geçiren
bir aşka bedellendin...
Ve hala bilmiyordun sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim
Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana
Bütün kazananlar gibi
Terk ettin...
Murathan Mungan