Ayşenur
@Mavimsi34
Kavanoza kapatılmış bir sinek gibi ne kadar çırpınsam da Mezopotamya atmosferinden çıkamıyordum; taş ve güneş ve baharat ve masal ve ağır akan zaman ve çöl gizemi beni ele geçirmişti.
Sayfa 132
Gözlerini açtı, onu gördüğümden beri ilk kez konuştu."Ben bir insandım abla" dedi,son sözleri bu oldu zaten başka bir şey demedi.
Sayfa 106
...öyle sanıyorum ki ben etrafındaki hayata pek fazla kendini kapıp koyuveren, hafif ve dikkatsiz bir çocuktum. Besbelli sıkı zamanlarda kendi kendimle, kendi fikirlerimle yalnız kalmak için gözlerimle dünya arasında, bu saçlardan bir perde koymaya çalışıyordum.