İnsanın annesinin hiç değilse mezarı olmalı. Sarılmak, ağlamak, gitmek, dertleşmek, kızmak, bağırmak, şikâyet etmek, af dilemek için gidebilecek bir yeri olmalı.
Tahsilliyiz belki, iyi okullarda okuduk, sözüm ona kültürlüyüz, yetiştirdik kendimizi, paramız var, yabancı dilimiz var, görgümüz var. Ama çaremiz yok. Bu gerçek. Hepimiz çaresiziz.