Demet
@Maviyebak
Şarkıda dediği gibi;
TÜM ÖNYARGINI UNUT!
youtu.be/0TFNGRYMz1U?si=...
instagram.com/demet_belhan?ig...
Yaşam Koçu
7 Ağustos 1987
2354 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ne hale geldi dünya,kadın madde düşkünü,adam zevk müptelası. IQ’ya takılmış herkes.Duygusal zeka nedir ki sanki? İşte böyle gidiyor insanlık elden,empatiden yoksun, zaman, mekan odaklı, andan kaçarak ve hep çok isteyerek,tüketerek ve de tükenerek...
Kadın bırakmalı beklentiyi; sevmekse kendi sevmeli!Romantizmin istiyorsa kendi de emek vermeli.Ben insanım da karşımda ki ot mu sanki?Kadın bırakmalı duygusallıkta adımı hep karşıdan beklemeyi,ilk adımları bazen kendi de atmalı,gurur yapmak yerine,kaçırmamalı mutlu olma fırsatlarını. Ayrıca güçlü kadın her konuda kendine yetmeli.Kapılmamak için hüsrana en çok kendini sevmeli;)
Adam kısmına gelince,bak İşte bu büyük mesele;)Ah bir öğrense kullanmayı beyni!Kötü cins değil yani:)Hem mecbursak dünyayı paylaşmaya saygıyı ilk önde ara.İşte adam kısmı bıraksa çocukluğunu,ahhh annesinin paşası at üstünden bencilliğini.Her kadın annen gibi sevemez ki seni!Bak bakalım karşına ne görüyorsun özde insandan başka.Sığınıp kalıplara hakkın yok tacizlere.Kendine sahip olamamak sende ki en büyük mesele.Severken yüceltip,girerken yok etmek niye.
İşte böyle...Kadın kendini sevecek hiç kimseden beklemeyecek,dimdik ayakta ve hep kendi kıymetini bilerek.Adam hormondan önce beyinle gelecek,beyni ile düşünüp, beyni ile hareket edecek,o çok kıymetli egosuna biraz veda edecek.Ve biraz gurur koyup üstüne istenmediğinde gitmeyi bilecek!
Reklam
O esrarlı yangına bu can nasıl dayandı?
Sahile vurdu kalbim,
su yandı, kum da yandı.
| Nurullah Genç
Şifaya Vâye Günlükleri
Bazen bir insanın yüzüne bakarsın…
Ve anlarsın; her şey geçmemiştir, ama geçmeye başlamıştır.
O gece aynaya değil, kendime baktım.
Yorgunluk vardı belki, biraz kırgınlık…
Ama en çok da toparlanmış bir “ben” vardı karşımda.
Dağılmış yerlerini usulca toplamış,
kendini yeniden kendi elleriyle kurmuş bir kadın.
Gülüşüm tam da bu yüzden yarım değil artık.
Çünkü kimse tamamlamadı beni,
ben kendimi tamamladım.
Işığın yüzüme vurduğu o an şunu fark ettim:
İnsan en çok, kendine dürüst olunca güzelleşiyor.
Rol yapmayı bıraktığında,
beklemeyi bıraktığında,
“bir gün değişir” dediği yerlerden vazgeçtiğinde…
İşte o zaman ışık dışarıdan değil,
içeriden vuruyor.
Ve ben o gece,
bir şeyleri ispat etmeye çalışan kadın değildim artık.
Sadece kendini bilen,
kendine yeten,
ve en önemlisi…
kendine iyi gelen bir kadındım.
Reklam