Komşunun evine şeker almak için uğradı, onu istemeden önce ayıp olmasın diye biraz oturdu ama içinde sadece şekeri alıp gitmek vardı. Komşusu kapıyı açtı, salonda oturmaya davet etti. Bir an önce gitmesini istiyordu, ama ayıp olmasın diye belli etmemişti. Her şeyi “ayıp olmasın” diye adlandırdık, oysa ki adlandırmamız en büyük ayıptı.