IIsa mnkzn
@McCandless
25 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum;
Eve ekmekle tuz götürmeyi
Böyle havalarda unuttum;
Şiir yazma hastalığım
Hep böyle havalarda nüksetti;
Beni bu güzel havalar mahvetti.
| Orhan Veli - Güzel Havalar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Nabzını çürütmeden toprak
Belirtmeliyim tüm evren adına
Tanıklık etmek varlığın masalına
Sergüzeşt denilebilir ancak
Miray Çora - Masal
Mahal - A4 Sayısı
Mevsim şimdi sokakta karşılaştığımız da görmezden geldiğimiz komşularımızın, açık pencerelerimizden evimizin içine sızan, kaçmadığımız hayatları...
Kâinatın tüm uyanışı, tüm kalabalığa rağmen, mevsim yalnızlığın ta kendisi. Ve vakit, kendimden kaçıp yine en çok kendime döndüğüm saatler. Vakit tebessümü çoktan geçmiş.
Sayfa 50 - Duygu Çetin
" Ben varlığa bir türlü alışamadım; dünyanın varlığına ya da öbür şeylerin varlığına... Kendi varlığıma da alışamadım; içini, özünü boşaltmak da olan biçimlerle karşılaştırıyorum durmadan; gerçek gerçek değil; sözcükler, yalnızca anlamsız sesler; evler, gök hiçliğin dış görüntüsü... Kendimi gözden geçiriyorum, anlaşılmaz nedeni bilinmez bir acıya gömülmüşüm, adı konmamış üzüntüler, gereksiz pişmanlıklar içinde boğuluyorum, bir çeşit aşk, bir çeşit nefret, bir çeşit neşe gösterisi, tuhaf bir acıma duygusu (Neye? Kime?)... Bana kalırsa Benim tiyatrom daha çok kendini ortaya vurmak. Ama benim kendimi ortaya vuruşum anlaşılacak gibi değil, sağır kulaklara çarpıp kalıyor, başka türlü de olabilir mi ? "
| Eugéne lonesco
Sayfa 36 - Oğuz Kaan Boğa - Absürt Tiyatro Üzerine
Boşluk bir çember değildir fakat,
Olmuşluğa sorulmayan sorunun yanıtı,
Hani bir bünye dinlencesine arzu,
Belki hiçliğin anlatımsızlığı,
Yada dengeye muhtaç bir kefe...
Her neyse bu belirsizlikte;
Terazinin düşmeye meyilli zemininde,
Boşluk boşluğun kendisine sığınıyor.
Denge ve keyfe paradoksuyla
İnsan, teraziye umut bağlarken,
Umut teraziden küskün kırılınca
Zemin,
Yer çekimsiz düşüyor;
Uçurum alçaldıkça derinleşiyor,
Çözülüyor tüm bağları şirazenin
Sayfaların kararsız yaslanmalarında,
İnsan, boşlukta şirazesiz dağılıyor.
Sayfa 22 - Bahri Butimar - İnsan Dünyası