mehmet celik

Bugün Beni Kendinde Kaybet

İnsan binlerce hayattan geçer ama birinde kaybolur. İşte o gün başka bir hayata karışamaz. Birinde kaybolmak böyle bir şey ve her insanın çıkmaz bir sokağa ihtiyacı var. Kalbinin yolları bulamadığı sokaklara... Bazen bir çıkış yolu ararsın ama amacın o hayattan sıyrılmak değildir. Onu tekrar bulmaktır çünkü heyecanını kaybeden bir benliğe elektrik çarpması bile halay çektiremez. Bazı insanlar çok halay başı, ellerinde mendiller, heyecanları doğuştan... "Gel" dediğinde tüm kalbini açmalısın ona, "Git" dediğinde acaba "Kal" der mi diye düşünmemeli bile... Her gelişin bir gidişi var ve insan ihtiyacı olan her şeyi kullanmalı. Gözyaşı varsa dökmeli, zaten dökmeyeceksek neden var? İyi hissediyorsan bırak kendini gökyüzünden aşağı, bırak kimse tutmasın. Bugün beni kendinde kaybedebileceğin kadar çok sev, bugün hiç gitmeyecekmiş gibi gel karış bana, bugün ellerimi ellerine ör çünkü sen gelmezsen bana hep dün. Sayende güngörmez, el örmez oldum.

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖

mehmet celik

Bugün Beni Kendinde Kaybet

Hayat belli bir düzen üzerine kurulu, sırası gelen gider, sırası gelen sarılır ve bütün vedalar soğuk olur. Ağustos ayındaki ayrılık ile mart ayındaki ayrılık birbirinden farksızdır. Üşümen gerektiğinde üşürsün, mevsimler matematik dersindeki sıfır sayısı kadar etkisiz kalır.

mehmet celik

Sabahlar Sana benzer

Ben seni bir adamın en saf haliyle sevdim. Elmacık kemiklerini ayrı, gülüşlerini, saçlarını ayrı sevdim. Ben gidemiyorum şimdi. Ben hiç gidemem ki senden, ben sana kalmaya geldim, seni yanıma almaya geldim. Sana belki hiç okuyamayacağın ama hep benden duyacağın yeni yazılar yazdım.

Takip Önerileri

mehmet celik

Sabahlar Sana benzer

Arkanda ne çok soru bıraktın. Beni ne çok sensiz bıraktın. Biliyorum zor kabullenmek sensizliği, biliyorum yoksun artık ve bu her şeyin üzerinde bir yokluk. Dönüşü olmayan, gidişine sular dökmek istemediğim bir yokluk. Bende çok fazla cümlen kaldı. Sana söylesem ne güzel olurdu dediğim yüzlerce yazı var. Okumadım hiçbirini sana, hiç haberin olmadı belki de ne kadar sevildiğinden. Ben seni çok harfli sevdim, bütün harfleri senin yüzünden sevdim. İnsan izin vermek istemiyor gidişlere. Çok kere söyledim «seni bırakmayacağım» diye. Belki günlerce gecelerce bağırdım. Hiç şarkı dinlemedim, bir şeyler seni hatırlatsın istemedim. Ben ne öğrendim biliyor musun? İnsan hiç unutmadığı birini hatırlayamazmış. Ben bugünde seni hatırlamadım. Senin benim benliğimde hatırlanmak gibi bir lüksün yok. Unutamıyorum. Elini tutsam hiç bırakmasam faydası olur muydu? Ne yapayım ben? Ne yapayım sen söyle. Ben bittim ama ben bittim. Belki başka bir zaman yine karşılaşırız. En azından ben öyle inanmak istiyorum. Bence karşılaşmamız gereken çok fazla konu var. Seninle ne şekilde olursa olsun yeniden karşılaşmak isterim. Toprağın altı üstü fark etmez. Ben seni her şekilde yeniden severim.

mehmet celik

Sabahlar Sana benzer

Çok uzundu yol, koştum durmadım. Aldırmadım yağmura... İyi değildim belki ayıpladı herkes beni. Ayıp mıydı sevmek diye düşünmedim, o an senden başka hiçbir şeyi düşünmedim. Aklımda seni kaybetmek vardı. Bir insanın sabah uykusu kadar sevdiği birini kaybetmesi. İşte alışılabilir bir şey değil bu. Senin bir daha olmayacağını söylediler, inanmadım. İnanmak en zoru işte. Ben hiç kaybetmemişim bu hayatta ve bunu bugün seninle öğrendim. Sensizlikle öğrendim.