Onun için fazlasıyla çirkindi bu gezegen.. Çok dar, hatta tıklım tıklım doluydu..
Öyle bir gezegendi ki bu, tanrılar ve prensesler bile parmak uçlarında oradan geçerken orayı umursamazlardı..
İnsanların Gezegeniydi..
"Sen" diye, rüzgara en yumuşak sesiyle seslendi, "Biriki saat önce Christminster'deydin, sokaklarda uçarak değirmenleri döndürdün, Bay Phillotson'un yüzüne dokundun; şimdi de buradasın, benim içime giriyorsun. Sen... Aynı Rüzgar!!"
Sayfa 23 - Altın Kalem Klasik Romanlar / HAYAT·Kitabı okudu