Ömrümde bu derece kendi içine gömülü, bu derece kendi derinliğine saklanmış çocuk pek az gördüm.
Onun ne duyduğunu, ne düşündüğünü, ne yapmak istediğini anlamak asla mümkün değildi.
Hey gidi günler! Güzel günler!.. Bir daha asla geri gelmeyecek olan "ilkbahar seneleri"!..
Bu senelerde insan hasta olabilir, yoksulluk içinde kıvranabilir, türlü üzüntüler hatta acılarla pençeleşebilir. Ama yine de mutludur çünkü rüyaları, hülyaları vardır; ıstırap içinde çırpınan kalbinin bir tarafı geleceğe ait umutlarla doludur.