Uyandığımı sandım, ama bu sadece bir rüyanın içindeki başka bir rüyaydı. Paniğe kapıldım, tekrar uyandım. Sonra bir kez daha. Ve her seferinde, gerçek sandığım şeyin sadece bir katman daha olduğunu fark ettim.
Ne zaman gerçekten uyanacaktım? Ya da… hiç uyanmış mıydım?
Psikiyatrist: Başkalarının düşüncelerine fazla önem veriyorsunuz. Kendinize yönelik memnuniyetinizin çok yetersiz olmasından kaynaklanıyor bu. Fakat hayat sizin hayatınız, vücut sizin vücudunuz; sorumluluk da size ait. Şu an aldığınız verileri mantık ve akıl süzgecinden geçirmiyorsunuz, direkt aşırı sonuçlara varıyorsunuz. Kendinizi kontrol etmek kötü bir şey olmak zorunda değil, fakat aldığınız verilerle yapabileceğiniz çok şey var; duyduklarınızı bir mantık çerçevesine oturtmak ya da farklı düşünmenin yollarını bulmak gibi, ancak bunlarla tek bir şey yapıyorsunuz. Bir şeyin pek çok sebebi olabilir, fakat sonuca o kadar odaklanıyorsunuz ki sebepleri göremiyorsunuz. Devamlı, “Çok üzgünüm, ağlamak istiyorum, öfkeliyim,” gibi şeylere odaklanıyorsunuz, bu da duygularınızın şiddetini artırıyor.