Medine teker
@Medinetkr
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Soytarı ne anlar ki aşktan...
Zaten işi gücü oyun, komiklik, yalan dolan.
Karşısındaki hüzünlendikçe o daha çok zıplar,
Daha tuhaf sesler çıkarır, saçmalar.
Sanır ki o iki çift gözün parlaması,
Sadece sahnenin ışıklarındandır.
Işıklar söner, her yer sessizliğe gömülür.
Makyajı akar, geriye yorgun bir çehre kalır.
O şen şakrak adamdan eser yoktur artık.
Gece odasında tek başına otururken,
Kimse bilmez o sessizliğin neden bu kadar ağır olduğunu.
Ve bence en önemli şey: bu kişi anlaşılmak istiyormuş. Sadece dinlenmek değil, gerçekten anlaşılmak. Çünkü içinde tuttuğu şeyler yüzeyde göründüğünden daha derinmiş.
Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu
Reklam