Bir yıl önce bugün tuttuğum elin beni asla yarı yolda bırakmayacağını düşünmüştüm. Şimdi o elin beni nasıl uçuruma ittiğini görmek, o elin elime bile yaklaşmak istememesi hayata olan umudumu aldı. Birine inanmak bu kadar ağır olmamalıydı.Geçecek desem de geçmeyecek biliyorum. İnsanlar hep geçici sevecek.Daha doğrusu sevdiklerini zannedecekler. Heveslerini arzularını bencilliklerini örtecekler seni seviyorumlarla. Canları yansa canımı yakacak yeri hep bilip hep oradan vuracaklar beni. Oysa benim canım ne kadar yandı da zayıflıklarınızdan vurmadım sizi.
Bir zamanlar kurulan hayaller, yaşanan anlar, hissedilen kalp atışları, o zamanlar kimin aklına gelirdi kim diyebilirdi birbirine çok yakın iki insana siz zamanla güçlenmek yerine yok olacaksınız diye.