S.Eyüpoğlu
@Meera
Oysa eskiden böyle miydi? İki arkadaş dışarı çıktığında telefona bile ihtiyaç duymazdı, çantasına atardı ya da cebine koyardı. Bu yüzden şimdiki insanlar dışarıya çıktıklarında gerçekten dışarı çıkmış olmuyorlardı. Yine o telefonlarının içine hapsolmuş, ayrı dünyaların içinde yürüyor, koşuyor, yaşıyor gibilerdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hatta psikolog tarafım, ailelerin çocuk yapacaklarsa, tıpkı araba sürmek için ehliyet almak gibi, çocuk sahibi olmak için de bir sınava tabi tutulmalarını söylüyordu.
Ve belki de bu yüzden hızlı olan her şeyden korkuluyordu, kaçanın yüzleşmesi gereken bir şeyi olduğu için...
Hayat bir çözümleme yolculuğu bana göre... Herkes bir şeyleri çözümlemek için yaşıyor.
Söylenmeyen şeyler hiçbir zaman hissetmeye de değmiyordu.