Victor Hugo 'nun ilk zamanlarda isimsiz yayınladığı eseridir. Uzunca bir önsözü var. Önsöz okumayı sevmeyen biri olarak bu önsözü dönemi ve kitabı anlamak için çok faydalı buldum, okunmasını tavsiye ederim. Kitapta genç bir mahkumun - muhtemelen cinayet suçundan - idam cezasına mahkum edilişini ve sonrasındaki 6 haftayı okuyoruz ve bu süre içindeki psikolojik süreci çok iyi işlemiş. Okurken kendimi o mahkumla aynı hücrede günleri saatleri sayarken buldum. Giyotin saniyeler içinde bir insanın ölümünü gerçekleştirdiğinden insancıl sayılıyormuş peki o yaşanan 6 haftanın her dakikası kişiye eziyet değil mi? Ya da bu idamların çocukların gözleri önünde bir şölenmişçesine sunulması ne kadar normal? İdam hakkındaki düşüncelerinizi de sorgulatıyor. Her suçu işlemiş her pisliğe batmış ve bundan zerre pişmanlık duymayan bir insanın dahi yaşamaya hakkı var mıdır?