Lonely woman
@Mefkure85
Turgut Uyar
Bir gün alıp başımı gideceğim
-Yıldızlar ışısın, yollar üşüsün, yollar...-
Belimi bir ılık şal sarsın, mavi
Hüzünlü bir serencamın ardından, şarkısız
Rüyalarım unutulmuş bir handa pes desin
Görmüş geçirmiş bir çift duygulu dudak karşısında.
Kendi kendine çekilmez oluyor ömrüm
Her insanın ayrı ayrı yaşayabilsem kaderinde
Diyarı gurbette kanlı bir aşk
Bahtsız bir çocukluk uzak köylerin birinde
En uzak beyazlar,
En yakın ikindilerde, duygulu
Ve bir sahil meyhanesinde bir akşam
İçip içip ağlasam...
Nasıl kısa kesmeli bilmiyorum?
Herkesin derdinden pay isterken.
Uzak kaderlerin suları çağlar şimdi
Yıldızlar dökülür sonsuza içimizden.
Birgün, bir parkta otururken, biliyorum
Bir el yağmurla dokunacak omuzuma
Bir çift göz,bir davet, bir kalp
Çoluğu çocuğu terk edeceğim.
Yapraklar dökülecek, çiçekler solacak
Bir sonbahar, bir sabah ve bir yağmur olacak
Toprak ve insan kokularıyla,
Bahar kokulu Sevdam, gözlerimdeki ışıltılı bakış, dilimdeki güzel sözcüklerin sahibi, Seni Seviyorum Sözleri bahçemin en güzel gelinciği , seni çok özledim ve çok seviyorum...
Hiç kimse senin gibi sevmedi beni...
Uzun zaman oldu seni görmeyeli,
Ne bir otobüste, ne yolda.
Ne de yaşadığımız şu hayatta.
Hiç karşılaşmadık seninle.
Merak etmedim değil.
Ettim…
Her geçen zamanda,
Her başlayan günün sabahında,
Sen vardın aklımda.
Yaşadıklarımız aklıma geldi
Kimi zaman sevindim.
Kimi zaman hüzünlendim
Bazen nefret ettim senden.
Engel olamadım.
Bazen de sevdim yeniden.
Hiç gitmemiştin sanki.
Hiç bitmedin içimde, inan ki
Her saniye, her dakika özledim seni
Neden diye sorma bana.
Biliyorsun nedenini.
Sen gittikten sonra,
Hiç kimse sevmedi beni, senin gibi.
Kimse tutmadı ellerimi
Kimse değer vermedi.
Hiç kimse, ama hiç kimse senin gibi değildi.
Sen başkaydın bende.
Başka bir sevgiydi senin ki, yüreğimde
Ne senden öncesi vardı.
Ne de sonrası oldu.
Sensin/CEMAL SAFİ
Her şeyin sonrası, evveli sensin
Gönlümün biricik emeli sensin
İnan ki çökerim çekemem dersen
Çünkü canevimin temeli sensin…
Umut
Buda benim mutluluğum oluyordu işte.
Umutlarımda küçük bir cennet vardı.
Dereler akardı yeşillikler içinde,
Hayallerimi yüzdürdüğüm uçsuz bucaksız.
Orada yeşillenirdi benim dünyam...
Geceleri üstüme örttüğüm yorganım olurdu
Sıcak,candan ve bana ait,
Sonsuzluğa uzanan özgürlük gibi
Hep umutlarımı canlandırırdım ben
Umutsuzluklar içinde umudumu yaratarak
Sonsuzluğa bakıp beklerdim ben! ...