Unutmak affetmektendir. Aşkın olduğu yerde açılmaz affın kapıları. Oysa kalbim tanık sen beni affettin. Ama sen yine de affetme beni ne olursun. Ne olur bana karşı da bir kırgınlığın olsun.
Oysa beni sana bağlayan en sade bağı düşünüyordum. Karanlık ırmağa bırakılan bir çiçek kandili. Bir kadınla bir erkek arasında bütün kalbi bağlardan arındırıldığında bile en sade kalan o anı. Ruhun tene dokunma anını.