Hakiki rızık verdiğimiz zaman bize ihsan edilen Allah'ın rahmetidir; satın aldığımızda, ele geçirdiğimizde değil. Biz verdiğimizi sanırız, ancak aslında Allah'ın rahmetini almışızdır.
Size gelen insan para sebebiyle fakirse, siz de Rabbinizin rahmetine duyduğunuz ihtiyaç sebebiyle fakirsiniz. Allah'ın rahmeti için iflas halindesiniz. Bu sebeple birini reddederken nasıl bir tavır takındığınıza dikkat edin.
Asıl af, affa layık olmayanı da affetmek değil mi? Tıpkı vicdan gibi. Onu kaybetmeye en fazla hakkımız olduğu anda koruyabildiğimiz şey değil miydi vicdan?