Elif İkra ÇİMENLİ

Gökyüzünden düşen, evimi gitgide ardında bırakan, Yeryüzü’ne ve tamamen farklı bir yaşama doğru hızla inen bedenimin görüntüsü gözümün önünden gitmiyordu.
Sayfa 204·Kitabı okudu
Reklam
Daha önce hiç aklı başında olmuş muydu bilmiyorum ama artık tamamen delirmiş gibi davrandığını biliyordum.
Sayfa 194·Kitabı okudu
Günlerim genel olarak bu düzende akmaya başladı. Yedi gün boyunca kahvaltı, akşam yemeği ve çay. Yedi gün boyunca kakao ve izlemek istemediğim televizyon. Yedi gün boyunca mutsuzluk.
Sayfa 187·Kitabı okudu
Onun babam olmasını istemesem de onun beni istememiş olması canımı yakıyordu.
Sayfa 187·Kitabı okudu
Ne var ki ben kendimi hiç şanslı görmüyordum. İçimde bir şeyler kırılmış gibi hissediyordum. Bütün hayatım ellerimin arasından kayıp gidiyor, çaresizce savruluyor, iyice karmaşık bir hâl alıyordu. Eve dönmek istiyordum. Annemle babamı istiyordum. Rio’yu istiyordum. Bana benzeyen, beni tanıyan ve beni yabancı görmeyen insanların arasında olmak istiyordum.
Sayfa 184·Kitabı okudu
Reklam