Elif İkra ÇİMENLİ

Yalnızlık, üzerime çöken kalın bir battaniye gribiydi. Megan benim arkadaşımdı ama artık yanımda değildi.
Sayfa 166·Kitabı okudu
Reklam
“Yani bizim bağ kurmadığımızı mı düşünüyordun?” “Bu düşünceyi destekleyen kanıtlar vardı.” “Ne gibi?” “İnsanlar birbirlerine bir sürü kötülük yapıyor.” Megan’ın bir kez daha sinirlendiğini görebiliyordum. “Annemin, kardeşimin ve benim birbirimizi nasıl sevdiğimizi gördün mü?” “Evet.” “İnsanlar güzel şeyler de yapıyor.”
Sayfa 164·Kitabı okudu
“E.T.” “Pardon?” “Bir uzaylıyı anlatan bir film.” “Çok özür dilerim, insan filmlerini pek bilmiyorum.” “Ben de uzaylılarla ilgili pek bir şey bilmiyorum.” “Peki bana inanıyor musun?” “Bilmiyorum ki. Bir Londra’dan gelen bir terörist oluyorsun bir Mars’tan gelen bir uzaylı.”
Sayfa 161·Kitabı okudu
Benim bir hata olduğumu söylemişti. Onun hatası olduğumu.
Sayfa 151·Kitabı okudu