Mehmet Pekgöz
@Mehmet_Pekgoz
Kahve sade, muhabbet koyu olsun
Affetmeyen SaatlerŞiir
Bir gün herkes pişman olur
Kırdığı dalların gölgesinde,
Söylenmeyen bir “özür”
Dolanır boğazında sessizce.
Gidenin ardından bakakalır insan,
Gurur ağır, kalp yorgun…
Bir zamanlar kolayca harcanan
Bir “biz” düşer aklına bir gün.
Bir gün herkes pişman olur,
Geç kalınmış sevgilerden,
“Sonra” diye ertelenen
O son sıcak cümlelerden.
Zaman affetmez, öğretir sadece,
Aynada çoğalır hatalar.
Ve insan en çok
Kaybettiklerini sever sonradan.
Reklam
Bir oyunun ortasında kalmış gibi soluksuz,
Sahnesi yıkılmış, ışıkları sönmüş bir tiyatro.
Sözler ki; pamuk şekerden vaatlerdi,
Eridiler avucunda, geriye kaldı sadece sızı.
Seni bir nakış gibi işleyen o ince heves,
Meğer bir kış ayazıymış, kesmiş nefesini.
Duyguların üzerinde yürünmüş bir kumsal gibi,
Her iz biraz daha ağır, her adım biraz daha yabancı.
İnsan en çok,
Kendi içtenliğiyle vurulunca susarmış.
"Neden?" diye sormak bile ağır gelirken dile,
Gözyaşı, bir ihanetin en dürüst şahidiymiş.
Şimdi kalbin; bin parçaya bölünmüş bir ayna,
Hangi parçasına baksan, kırık bir gülümseme.
Ama unutma;
En derin yara, en güçlü kabuğu bağlar,
Ve o kırıklardan sızan ışık, seni yeniden kurar.
Edep Diye Bir Kelime VardıŞiir
Edep diye bir kelime vardı geçmiş zaman.
İnsanların utanıp sıkıldığı, ellerini dahi tutmadığı o an;
Biri bir kelime eder diye düşünüp durduğu,
Bakmaya dahi çekinir, göz göze gelemezdi her an.
Şimdi bakıyorsun, sokaklar çöplük olmuş;
Dolmuşlar, otobüsler lağım çukuruna dönüşmüş.
Parkları saymaya gerek yok zaten;
Onlar da yatak odasına bürünmüş.
Bizde mi hata, yoksa insanlık mı bozuldu?
Birisi bin kelime etmekten yoruldu.
Sağa bakıyor gençler serbest; sola bakıyor ayıp.
İnsanlık, nasip almaktan mı kurudu?
Zamana Bıraktığım Sen
Bende bilmiyorum nedir bu hâlim.
Bir gün gelmesen, gözüm seni arıyor;
Gelsen, uzak olmak istiyorum.
Nedenini bilmediğim sorular içimde…
Uzak olsam özlüyorum sesini,
Yakın olsam da gelemiyorum yanına.
Bakamıyorum gözlerinin içine delicesine.
Ne olacağını bilmiyorum, anlayamıyorum.
Unutmak istiyorum her defasında.
Olmayacak bir şeye umut etmek istemiyorum.
Hayal kurmaktan yorulmuş bir insanım;
Olmayacak hayallerde dolaşmaktan usanmış.
“Zaman,” diyorum kendime;
Olacak ya da olmayacak bir şey için zaman…
Eğer ki kaderde varsa buluşmak,
Buna da gerek zaman.
Şayet olmayacaksa,
Unutmak için yine zaman.
Yağmur SessizliğiŞiir
Bak, yağmur başladı yine sessizce.
Yüzüm gökyüzünde, gönlüm sende.
Her damlanın gelişi sızlatıyor içimi;
Dilimde sen, gönlümde gözyaşı.
Hafif bir rüzgâr esiyor yüzüme,
Masumca üfler gibi gönlümdeki ateşe.
Bilmezler ki ateşi rüzgâr daha da harlar;
Gözümdeki yaş, hangi ateşi zorlar?
İçimde bir yağmur sessizliği,
Gözümde bir sabah buğusu var yine.
Uzaklarda ararım kendimi;
Gökkuşağı gibi rengârenk umutlara dalarım.
Reklam