Mehtap Ferda
@MehtapFerda
7 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Acı çekmek bayılana kadar dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.
"Portuga!"
"Hı..."
"Ben senin yanından bir daha hiç ayrılmak istemiyorum, biliyor musun?"
"Niye?"
"Çünkü dünyanın en iyi insanı sensin. Senin yanındayken kimse bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor."
Bu yolculuk gerçekle sonuna kadar yüzleşmenin bir yoluydu benim için. Fakat o anda anladım ki gizli gözyaşlarıyla sürekli ağlayarak, somurtarak veya yüzümde kötücül bir gülümsemeyle yaşayamazdım. Zor da olsa bu durumumla sorumluluk ve kararlılıkla başa çıkmalıydım. Hayatın bu sınavı karşısında gülümsemeyi öğrenmeliydim. İyimser olmayı. Girdiğim bu çıkmaz sokaklarda, çamurların içinde debelenerek kalamazdım.
