“Hiçbir zaman göndermeye cesaret edemediği mektuplar,sevda şiirleri yazıp duruyordu.Kâğıtlar dolusu,yırtılıp atılan hayallerdi bunlar.”
Cesaretsizlik tam olarak budur!kendi içinde yaşamanın acizliği…sahi ya söylesek! en kötü ne olurdu?
güzel bişey yaşamak mümkün değil miydi?