Üç bölüm..Üç kişi.
Faik İrfan:Koku...
Burnunda geçmeyen o koku..Büyüse "saygın" görülen bir mesleğe bürünse de geçmez o koku..sinmiş bir kez üstüne.Zihninde hep geldiği yerlerin izi,suskunluğunu suçluluğun ispatı,kadınlığı da herşeyi yapabilecek bir potansiyel olarak görür..Kendi yoksulluktan kurtulur ama içinde hep yoksun kalır düşünceleri..
Melek :
Tek başına yürür.. sessizce geçer,desteksizce..Neyi kime,nasıl söyleyecektir ki!Görülmeyen,duyulmayan nasıl kurtarılacaktır !Herkes ortakken bu suça,nasıl kurtuluş mümkündür!Üstelik sevgi sadece tek ihtiyar dedesinin elleri iken ,bu çaresizlikle başka bir yolun mümkün olduğunu bilemeden "suç" ona yüklenip,ceza ona kesilir.
Yalçın:
Kurtarmaya çalışırken Melek'i ,suça ortak olup vicdanını bir nebze susturamayandır belki...
Ama herkes bilen,herkes susan..suça ortak olup,yanlışın bir parçası olmayı seçen...
Meryem'in suskunluğu zamanda dondurulur..Herkes rahatlar..Hayatına döner sonra..!