Mei mirai
@Mei_Mirai
Sadece birisi...
Fena değildi...Ama yazarı desteklemek istemiyorum
Şimdi bu inceleme sadece seri değil yazar hakkında ki yorumlarımı da içerecek öncelikle bunu söyleyeyim, ilk olarak normal kitabı eleştireceğim sonra da yazara geleceğim
Bu kitabın yazımı ilk kitaptan iyiydi, ilk kitapta karakterler arası diyologlar ilişkiler çok çok yüzeyseldi bu kitapta bu baya gelişmişti.
İlk kitapta beni sıkmıştı hem bazı yerlerde çok bunalmıştım, bu kitapta da yine sıkıldım ama yine hani ilk kitaba nazaran bu kitabın daha akıcı ve daha heyecanlı ilerlediğini söyleyebilirim.
Yine kitabın işleyişi çok klişe ve çok tahmin edilebilirdi. Hani olan herşeyi en başından biliyordum ve Asilin ne halt olduğu, Kunter ile kızın ilişkisindeki o bağlam kitabın hatta serinin en başından beri çok çok tahmin edilebilir bir durumdaydı. Açıkçası hiç şaşırmadım. Ama diyebilirim ki olay bazında çok büyük gelişme vardı hani o ilk kitapta ki işleyişle ve kurguyla ilgili o amatörlük bir tık daha gitmişti.
Bu kitapta beni şaşırttan ve bir tık daha ilk kitaba göre beğenmemi sağlayan husus karakterlerin gelişimi ve yapabileceklerinin sınırının olmamasıydı. Burayı karakterler bazlı gideceğim
Açıkçası ilk kitapta Kunter'in yazımını çok beğenmiştim hani tam bir anti-hero havası veriyordu ve karakterin yazımından da umutluydum. Bu kitapta karakterin geçmişine iniyoruz ve daha çok tanımaya başlıyoruz. Ve açıkçası bana bu tanıma süreci,
ya aslında o kötü değil kötü olmak zorunda kaldı klişesini işleyişi bakımından biraz sönük geldi. Tabiki karakterin belli bir şeylerden tetiklediği,
ancak ben biraz daha burada şeyi bekliyordum karakterden evet ben bunları yaptım ama bunları seçmek de benim kararımdı gibisinden bir itiraf ve gerçekçilik yani yaptığı kötülükleri bir tık daha sahiplenmesi o istemiştim. İkinci şikayetim ise Kunter bize kitap boyu her şeyi tir tir titreten
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu incelemeyi daha önceden yazdım ancak ileti olarak attım
Yazımı fena değildi. Ancak ben olayları çok tahmin edilebilir buldum. Bide bence ana karakterin akıl konusunda yeterli ve doğru karar veren biri olduğunu düşünmüyorum. Bunun sebebi yaşadığı tramva da olabilir. Seri hakkında genel manada fikrim 2. kitapta belli olucak.
Hiç veda etmek istemiyorum bu seriye...
Ne diyeceğimi hakikaten bilemiyorum ama tek kelimeyle HARİKA BİR VEDA KİTABIYDI...
Bu kitap o kadar beni mahvetti ki anlatamam. Ama bu mahvoluş muazzamdı...
Seriye o kadar güzel veda ettik ama bir yandan da yarım kaldık...seriyi zaten Çok seven biri olarak ayrı bayıldım...
Shikigami'ler, kaybedilenler, kaybolan anlamlar yeniden bulunmaya çalışılan o ruh...
Her şey çok yerli yerindeydi. Ya da belki o son beni öyle bir hipnotize etti ki ben hatalarını söyleyemiyorum.
Yani diyeceğim o ki bu incelemeyi objektif yapamayacağım.
Ancak en azından şunları dile getireyim
Himuranın karakter gelişimi, Haru karakterinin okudukça anlam kazanması, Mana ve diğer shikigami'ler, bedeller ve sonu böyle olacaksa neye deyecek tüm bunlar sorunu,o kadar iyi işlendi ki hele bence Kurara karakteri kesinlikle çok iyi bir noktada tamamlandı.
Tam anlamıyla insan gibi her ne kadar tüm başına gelenleri tiksintiyle karşılaşasa bile en sonun da her şeyi kabullenişi ve anlamlandırışı baya iyiydi. Ve Haru'nun dediği gibi lotus oldu ancak buna biraz da mecbur kalmasına rağmen bunu en sonunda kabullendi.
Teknik aksaklıklarda ise Aki ve Haru geçmişini sonra bu olan hünerbaz savaşlarını görmeyi kesinlikle isterdim. Ha birde başlarda o akıcılığı pek sağlayamamışlardı ve seride bazı yerlerde biraz daha kuvvetli bir anlatım olabilirdi ama bu benim gözüme o kadar batmadı hani biraz teferruat gibiydi diyeyim.
Ancak tüm bunlara rağmen bence seri baya başarılıydı hele yazarın ilk serisi ilk kitapları olduğunu düşünürsek bu seri benim için 10 puanı hatta daha fazlasını hakediyor.
Evreni zaten müthiş japon kültürü ile muazzam bir evren kurumu vardı hele bazı karakterlerin yazımı çok başarılıydı. Hele kötü karakter tablosunda prensesin o sosyopat tavrı baya iyiydi ve hakikaten okuyucuyu irite etmeyi
Beklediğimden iyiydi...
Şimdi beklediğimden iyiydi.
Hatta ben baya fos çıkacağını düşünüyordum. Ama bence güzel bir maceraydı.
Başlar beni baydı. Ortalar tam istediğim aksiyonu veremesede eğlenceliydi. Sonlarda ise yazar o dinamiği sonunda oturtmuştu ve bence ters köşesi çok yerindeydi. Zaten bence bu kitabı şaha kaldıran yer de sonuydu. Bu sebeple işleyiş hakkında biraz daha serinin sonraki kitabına şans vereceğim.
Karakterler konusunda ise ben beğendim hani hiçbirine bayıldım diyemem ama en azından kiva için şunu diyebilirim yazar burdan sonra ya kivayı muhteşem bir karakter olarak yazar ya da batırır. Ama tabiki bu konuda değerlendirmeyi şimdilik yapmak doğru olmaz bu sebeple biraz daha öteki kitaplara bırakıyorum.
Kolay okunan ve sizi yormayacak bir dilde fantastik arıyorsanız bu kitap bence baya ideal.
Ama ben daha kaliteli evrenler bambaşka şeyler okumak istiyorum diyorsanız da bu kitabı okumanızı tavsiye etmem.
Önerim bir beklentiye sahip olmadan kolay bir fantastiğe ihtiyaç duyduğunuz da okumanız. O zaman bence bu kitap size baya baya hoş bir macera sunacaktır.
Sağlıcakla ve kitaplarla kalın efenim...
Hem ruhun hem de denizin fırtınalarıyla sarmalanan bir eserdi...
Diğerleri kadar olmasa da çok beğendiğim bir Aytmatov eseriydi.
Zaten Aytmatov'dan okuduğum bir kitabın benim için kötü çıkabileceğine inanmıyorum.
Aytmatov'a özgü insaniyetle doğanın birleşimini okumak çok keyifliydi.
Bu kitaba 8 vermemin sebebi Aytmatovun herhangi başka bir eserine haksızlık yapmamak için ama bu kitapta çok güzeldi.
Yani diyebileceğim çok şey var bir o kadar da bunu anlatmaya varamayacak kelimlerim. Ama yinede bu incelemeyi yapmam da gerekiyor elimden geleni yapacağım .
Ben açıkçası Aytmatovun aile baba oğul sevgisi gibi konuları kendine özgü hem doğayla hem de efsanelerle bütünleştirip anlatmasını zaten her seferinde övüyorum...
Bu kitapta her karakterini muazzam işlemiş aile, sevdikleri için yapılan fedakarlıklar basite indiregenmeden muazzam bir biçimde anlatılmıştı. Belki tek sıkıntısı başlarının bana biraz uzun gelmesiydi ama sonu...
Zaten o son her şeyi bir anda unutup sadece o an ve sizin kalmasını sağlıyordu. Ve her seferinde insaniyetin özüne Aytmatovun değişi benim çok hoşuma gidiyor. Bu kitapta da tüm o acıklı insaniyetimize değişi muazzadı.
Ne diyebilirim ki burdan sonraki yorumu elinize alıp kitabı okuduktan sonra size bırakıyorum...
Çünkü ne kadar uğraşsam da buradaki yorumum bir o kadar yetersiz kalacak.