Diğerleri kadar olmasa da çok beğendiğim bir Aytmatov eseriydi.
Zaten Aytmatov'dan okuduğum bir kitabın benim için kötü çıkabileceğine inanmıyorum.
Aytmatov'a özgü insaniyetle doğanın birleşimini okumak çok keyifliydi.
Bu kitaba 8 vermemin sebebi Aytmatovun herhangi başka bir eserine haksızlık yapmamak için ama bu kitapta çok güzeldi.
Yani diyebileceğim çok şey var bir o kadar da bunu anlatmaya varamayacak kelimlerim. Ama yinede bu incelemeyi yapmam da gerekiyor elimden geleni yapacağım .
Ben açıkçası Aytmatovun aile baba oğul sevgisi gibi konuları kendine özgü hem doğayla hem de efsanelerle bütünleştirip anlatmasını zaten her seferinde övüyorum...
Bu kitapta her karakterini muazzam işlemiş aile, sevdikleri için yapılan fedakarlıklar basite indiregenmeden muazzam bir biçimde anlatılmıştı. Belki tek sıkıntısı başlarının bana biraz uzun gelmesiydi ama sonu...
Zaten o son her şeyi bir anda unutup sadece o an ve sizin kalmasını sağlıyordu. Ve her seferinde insaniyetin özüne Aytmatovun değişi benim çok hoşuma gidiyor. Bu kitapta da tüm o acıklı insaniyetimize değişi muazzadı.
Ne diyebilirim ki burdan sonraki yorumu elinize alıp kitabı okuduktan sonra size bırakıyorum...
Çünkü ne kadar uğraşsam da buradaki yorumum bir o kadar yetersiz kalacak.