ihsan aksoy
@Melenkoli
Şiirler bana aittir kim olduğumun önemi yok hikayeler başkasına ait
Ömrümüzün çoğu gelip geçmiş
Çoğu gitti azı kaldı derken
Esmer çocuk gitti kır saçlı bir adam geldi
Meçul bir dünyada üzülmeye beklemeye ğerek yok hayat bir perdemi gibi gelip ğeçiyor
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çekilince kalbimin suları geriye senden başka ne kalır
Alaeddin özdeneören kalanlar şiirinden bir alıntı
Kalbimin kapısına kimse giremez diye yazdım astım baktım ki bir gülyüzlü içeri geçmiş oturuyor hayırdır görmeden mi kapıdaki yazıyı?ben okuma bilmem dedi.bilmeyince açılan kapılarda var mış
Tam metroya bineceğim, bir tane yaşlı amca makinenin önünde panik yapmış dolduramıyor kartı. Arkasında birkaç tane genç birikmiş bağırıyor amcaya "-hadi be ne yapıyorsun, flört mü ediyorsun makineyle" Tabi bunu duyunca delirdim. Ne yapıyorsunuz ya dedim gittim amcaya yardım ediyorum, Canım amcam sen ne istiyorsun dedim, kartım yok dedi, doldurduk kartını dedim, al istediğin yere git bununla, hatta sen başvuru yap senin yaşına ücretsiz ulaşım dedim. Neyse ben de doldurdum kendi kartımı metroya geldim. Baktım amca orada bekliyor hala, ne oldu dedim. Yavrum adres soracaktım beni azarlarlar diye soramadım, seni bekledim dedi. Olur mu öyle şey amcam dedim, peki nereye gidecektin sen dedim. Üsküdar Marmaray dedi. Amca Kirazlıdayız, karşı tarafta o. Nasıl buraya geldin uzak dedim. Kafasını eğdi, dur dedim anlattım ona. Buradan Yenikapıy'a git, oradan sarı çizgiyi takip et, Marmaray'a bin, oradan 2 durak sonra Üsküdar Marmaraydasın dedim.. Baktım amca mahzun mahzun bakıyor, anlamamış durumu, tamam dedim amca gel gidiyoruz. Atladık metroya gidiyoruz Üsküdar'a doğru, yolumuz var da var. Muhabbet olsun diye dedim “amca sen nerelisin”. Malatya dedi. Var mı kayısı bahçesi filan dedim, dedi ki yavrum ben emekli ağır ceza hakimiyim. Vay be dedim içimden. Onlarca kişiye müebbet dağıt, 40 yıl, 50 yıl hapis ver, sonra gel metroda kartı şaşır, ey insanoğlu... Sonra, amca dedim Malatya'dan İstanbul'a neyle geldin dedim, uçakla mı otobüsle mi? Amca dedi ki, hatırlamıyorum... Dedim amca valizler nerede? 3 yaşındaki çocuk gibi yüzüme baktı nerede? dedi.... O an anladım amca demans hastası, yani kişisel tarihini unutmak, kendi geçmişini silmek. Peki amca nereye dedim, "OĞLUM BENİ, ÜSKÜDAR MARMARAY’DA BEKLİYOR" Dedi. Neyse dedim telefon nerede dedim.. Nerede dedi, dedim iş sıkıntı, neyse indik