O ana kadar çoğumuz duygularımızı denetleyerek gözyaşlarımızı engellemeyi başardığımız halde zehri içtiğini,hatta içip bitirdiğini görünce kendimizi tutamadık.Ona değil,daha çok kendime,böyle değerli bir dostumu yitirmeme neden olan kaderime ağlıyordum.
Her gün aynı elbiseyle dışarı çıkmaktan utanan insanlar neden her gün aynı düşüncelerle sokağa çıkmaktan utanmazlar ki ? Der Fahrian Berotti. Ve eklemek isterim ;pahalı kıyafetlerle sarılan bedenlerin aciz ruhları,çirkin kalpleri örtmüyor.