Melih yörük
@Melih45
Necmettin Erbakan Üniversitesi
71 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İki muhabbet erbabının sohbetlerini aşk ile neşvettikleri hiç sıkılmadan dahası merak içerisinde ve gönül rahatlığıyla her bireyin okuyabileceği ve okuması gereken bir kitap.
Reklam
Kitap ufkunuzu genişletecek, farklı perspektifler den bakmanızı sağlayacak bir kitap gerçekten olağanüstü bir dille yazılmış sizi bambaşka bir dünyaya götürecek bir kitap. Bu kitaba özel eleştir veya daha fazla yorumda bulunmak istemiyorum sadece kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum.
Kitabın başından sonuna kadar her bir karakterin duygu ve düşüncelerine okurunda hakim olduğu bir kitap. Dostoyevski,İnsancıklar da baş karakterlerimiz Makar Devuşkin ve Varvara Dobroselova'nın yaşadıkları fakirliği ve sürekli olarak hastalanmalarını,günlük sıkıntılarını,dertlerini az da olsa hafifletmek ve duygularını birbirlerine aktarmak için yazdıkları mektupları bizlere en olanaklı ve hissiyatlı bir biçimde aktarmış. Kitap bana Gogolun "Palto"sunu, zamanın Rusyasında hayatını sürdürmeye çalışan normal bir memur olan Akakiyeviçi anımsattı. Ordaki karakterimizfe Makar gibi sıradan bir memur olup geçim sıkıntısı yaşayan ve bu sıkıntıların üstesinden gelmeye çalışan bir karakterdi.İki kitap da içinde sürekli karamsarlık,dert ve tasa içerisindedir. Yeteri kadar derdi yokmuş gibi birde Varvaranın,Makarı bırakıp gitmesi elbette herkesi daha da hezeyana uğratmıştır.Ama unutmamak gerekir ki en büyük aşklar kavuşulamayanlardır.
Evet kumarbaz ve dostoyevski okuduğum şahane eserleden birisi.Açıkcası hikayenin rastgele bir hikaye olduğuna inanmıyorum çünkü betimlemeler,yazarın anlatışı,olayların akıcılığı okurken kendinizi kitabın içinde hissetmemek elde değil.Dostoyevski resmen kendi yaşarmışcasına ele almış kalemi.Kumar oynamaya giderken yaşadığı o heyecen kazandığındaki hazzı,kaybettiğinde yaşadığı hayal kırıklığı ve kaybettikten sonra aç gözlülükle ,kazanma arzusuyla tekrar tekrar o bataklığa sürüklenmesi sizi de kitabın içine çekiyor.Dostoyevskinin bu romanına kulak verin göz açın çünkü o insanlık için gerçekleri dobraca belirtiyor.Hani şu kibrinden geçilmeyen,hani şu herşeyi bildiğini sanan,hani şu sen,ben ve bizler.Hikayedeki kahramanımızın sevgisi için anlık değişimleri olaylar karşısındaki tutumu yeri geldiğinde gururunu koruması yeri geldiğinde ise gururunu ayaklar altına alması,kimi zaman çok bilmişliği kimi zaman ise karşısindekine ezikliğiyle boyun eğdiği bir karakter.Acaba Aleksey İvanoviç gerçekten Polinayı seviyormuydu yoksa sadece Polinanın ona karşı olan tutumunu ve ona olan ulaşılmazlığımı seviyordu.Peki ya Polina Alekseyi gerçekten az da olsa sevmişmiydi yoksa sadece kendisine tapan birisini kullanmanın hazzını mı yaşayıp egomanyasınımı tatmin ediyordu?Bu soruların cevaplarını sizde okuyup, sorgulayıp ,düşünün.
Stefan Zweig edebiyatta Pasifizmi temsil eder ve hatta denilebilir ki, o muazzam edebi sunumuyla Pasifizmi bilim dünyasının kucağına olgunlaştırıp vermiştir. Yahudi olmasına karşın, tıpkı Kafka gibi Siyonizm’in açık bir destekçisi olmamıştır. Her insan doğduğunda birtakım kimliklerle gelir dünyaya. Milleti, dini gibi…Herkes kadar, kendi milletine karşı sevgi, bağlılık ve ortaklık duygusu hissetmek farklı ve kabul edersiniz ki; doğal bir şeydir. Sorun, bu aidiyetten şiddet devşirip aidiyeti farklı olanlara hayatı zehir etmek, yani şiddettir.
Satranç kitabında Zweig nazilerin faşizmini ve onların kabul görülmeyecek hareketlerini de yansıtmıştır diye düşünüyorum.Bir yolcu gemisinde geçmekte olan hikayedir.Mirko Czentovic e satranç da rakibi yoktur.Kendisine oldukça merhametsiz ve duygusuz desek yeridir.Gemi yolcularının kurduğu zayıf ittifak sürekli yenilmektedir. Bu ittifaka Almanya karşısında sürekli yenilen ikinci dünya savaşı avrupa ülkeleri diyebiliriz.Dr.B ise işkence günlerindeki direnci ve Mirko karşısındaki oynuyla insanlık onurudur.Kavgasız ve pasifist duruşuyla direnen bir onur.
Reklam