Muhammed Melih karslı
@Melih6161
7 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Boyutu ve içeriğiyle makale tadında, büyük çoğunluğu başka kitaplardan alıntı olmasıyla ve gazete küpürlerine de yer vermesiyle güzel bir araştırma çalışması olmuş. Sade ve öz ama anlatım zayıf ve karmaşık olmuş. Moiz kohen'i, kullandığı farklı isimlerle takip ederken karışık isimlerle dolu bir Rus romanı okuyorum hissettim. Az kelimeyle çok şey anlatmaya çalışılan bir eser.
Bir kitabın şöhreti, içeriği kadar -belki daha fazla- yazarıyla ve kitabın topluma olan etkisiyle alakalı oluyor. Bu sebeple, okuyunca hiçbir mana vermediğimiz ya da bize çok basit gelen antik dünyada yaşamış filozofların eserleri hâla revaçta.
Diğer yandan, bazen kitabın içeriğindeki ilmî kaliteyi düşüren ve gereksiz hacmini artıran pasajlar, kitabın toplum üzerindeki etkisini daha da artırıp okuyucu kitlesi toplayabiliyor. Tabi okuyucu kitlesinin kalitesi de bariz bir dönüşüm yaşıyor. "Fırsat maliyeti" gibi, yazarın nasıl bir kitle seçeceği ve nasıl bir kitleyi kaybedeceği ile alakalı bir durum.
"Cifr ve ebced" dışında "tevafuk, keramet, mucize, rüya" ile kitabın değerini okuyucuya bırakmadan peşin hükümle kabul ettirilmeye çalışılması, ve bunu külliyatın her kitabında sistemsiz ve keyfiyete yakın bir açıklamayla tekrar edilmesi, çok rahatsız edici bir durum.
İslam alimlerinin en şöhretlilerinden İmam Gazali, böyle bir yol izlemeden hâlâ kendini okutturuyorken Said Nursi neden böyle bir yolu tutmuş? Anlamak güç.
Risale-i Nur külliyatında üzerinde durulan bazı konular, farklı kitaplarda pay edilerek anlatıldığı için, bazı konular da direk tekrar edildiği için, ve çoğu kitabın belli tek bir konusu olmadığı için külliyatta bulunan bir kitabı tek başına yorumlamak zor.
Konsept olarak lahikalar, dinî bilgiler vermekten ziyade risalelerin yazılış ve yayılışını, cemaatin teşekkülünü anlattığı için çok daha rahat okunulabilir. Fakat anlatım tarzının mektuplarla sınırlı olması anlatımı yüzeyselleştiriyor. Yaşadığınız ülkede çok popüler olan bir dinî grubun kuruluş aşamasında yaşanan olaylar ve insanların motivasyonu ilginizi çekmiyorsa okumaya gerek olmadığını düşünüyorum. Ama külliyatı bir kere baştan sona bitirmek istediğim için diğer lahikaları da okuyacağım.
Yine bu kitaba gelirsek alıntıladığım "2. Dünya savaşında Almanya-Rusya mücadelesini, İsa-Deccal mücadelesine benzetilmesi" -iseviliği n*ziler temsil ediyor(!)-, beni kısa süreli bir şoke uğrattı. Sonra Said Nursi'nin 7 yıl radyo dinlemediği ve gazete okumadığını düşününce çok da absürt gelmedi.
Cifr ve ebcedle ilgili pasajlar üzerine de çok konuşulur fakat başta da dediğim gibi bu konu tek bir kitapda değil diğer kitaplara da pay edildiği için, kitap üzerinden değil konu üzerinden ele almak çok daha doğru olur.
