Asıl mesele okullar veya diziler değil; çocuklarını ekranlara kurban veren ebeveynler. Anneler sosyal medyada kusursuz hayat tablosu çizme, babalar ise kısa yoldan zengin olma telaşına düştü. Çocukların cebine harçlık koymayı babalık, önlerine yemek koymayı annelik sandık; ama ruhlarındaki fırtınayı görmeyi unuttuk. Bugün "Z kuşağı" dediğimiz nesil, aslında kendi evinde sahipsiz ve ebeveynsiz büyüyen bir kuşaktır. Eğitim ailede biterken, biz aileyi hangi ekrana feda ettik?
Çocuklarımızı dünyadan korumaya çalışırken, onları kendi ilgisizliğimizden korumayı unuttuk.