" Sen sağ ol aman, bir dırıltı çıkarmayalım ," diye yalvarıyorlar. Beni öfkelendiren de, işte, onların bu korkuları , bu miskinlikleridir. Onlarda adalet duygusunu kurcalamaya çalışıyorum. Nafile; taş gibidirler.
Yazıklar olsun , seni sevmesini bilmeyenlere ; ey, gamlı ülke !.. Seni sevip, senin sessiz dramın içinde gömülüp gitmekten korku çekenlere !.. Taşın, toprağın ne bitmez bir sabır ve mukavemet hazinesidir! İnsan , senin göğsünde ya destani bir kahramanlığa erer ya da en ilahi mizaçlı velilerin feragat ve mahviyet derecesine varır.