İnsan her şeye alışıyor. Yalnızlığa bile...
Orası benim evim. Kırmızı koltuklarım, köşede yanan kırmızı lambam ve kitaplarım var.
Çalışma masam beni özlemiştir.
Yine yazılacak çok şey var.
İnsan zorda kalınca kendine tutunacak bir dal buluyor her zaman. Bu da Tanrı'nın biz insanlara en büyük armağanlarından biri galiba...