Yapacağın şeyi pek sade buluyorum. Önce bütün çocukluklara, bütün şair düşüncelerine, “Siz şimdilik biraz durunuz!” demek, hayatı olanca hakikat ve maddi yanıyla kabul etmek, mademki, yaşamak için çalışmak lazım geliyor, çalışmak. Bana böyle geliyor ki seni bu kadar perişan eden şey çalışmaktan korku değildir, hayatın henüz bilmediğin bir şeyini biraz vaktinden evvel anlamak durumunda kalmandır. Yalnız bundan ibaret...