youtu.be/fBKWPl1WxnY
"Dinmiyor hiç bu akşam ne gözyaşım ne acım,
Bu akşam her akşamdan sana pek çok muhtacım."
Beş gün öncesine kadar meğer ne kadar mutluymuşum. Hayatımda hiç yakınımı kaybetmemiştim. Tâ ki sana kadar. Ve bu kişi en yakınım olan sen oldun. Hâlâ seni kaybetmeyi kabullenemedim. Alışamadım yokluğuna. Ve bir gün gelir de, yokluğuna alışırım diye korkuyorum. Ölene kadar senin yokluğuna alışmak, seni bir gün olsun aklımdan çıkarmak istemiyorum. Sana olan hislerimi yazsam, yazmayı becerebilsem ne kitaplar, şiirler, romanlar çıkarırdim. Odanı, yatağını boş görmeye dayanamıyorum. Telefonunu aradığımda cevapsız kalmasını yediremiyorum. Artık beni merak eden, beni seven, elimi tutan, dertleşen dedemin olmayışı ağır geliyor bana. Seni çok özledim... Bir gün tekrar en güzel yerlerde dede-torun yan yana yürümek dileğiyle...