Melis Azak
@Melis_Azakk
Ben bir kadınım, dedi Havva, ama bu benim sıfatım. Adımı henüz bilmiyorum.
Sonra döndü Âdem'e, aklına bir şey gelmişti.
Sesi, bengisular gibiydi.
Bana, dedi, bir isim ver, varlığım olsun.
Durdu, aklından yeni bir şey geçti. Bana, dedi, sen isim ver, varlığım olsun.
Bana öyle bir isim ver ki senin adının yanında dursun.
Seni anan beni de ansın. Seni hatırlayan beni de hatırlamadan olmasın.
Bir "ile" koy aramıza bizi birbirimize bağlasın.
Her şeye razıyım, ama Seninle aramdaki bağı bozma.
Bana kaderimi sorgulatma. Neden, diye sordurma.
Rabbim, dedi Adem, senden af dilemeye bildiğim kelimeler yetmiyor, bana yenilerini ver.
Dünyaydı adı. Sertti, hayattı. Ağırdı ölüm. Katıydı günah. Kaderdi, kazaydı, belaydı.
"Yorgunsun.
Anlatmaktan değil susmaktan.
Yaşamaktan değil, yaşamamaktan.
O kadar yorgunsun."