Etrafında , kafanda binlerce kelime var ,söylemek istediğin birçok şey var ama en basit bir şeyi bile ifade edemiyorsun .Düşündükçe bu insana çok zor geliyor.Bu durumu Melody ‘nin hikayesinde daha da iyi anlamış oldum.Kendini ifade edememek ,hareket edememek,ailesine sarılamamak ,”Sizi seviyorum “diyememek çok zordur ama daha da acısı başkasının sana nasıl baktığı ve ön yargısı kişiye daha da acı veriyor.Melody beyin felçli bir çocuktur,her ne kadar konuşamazsa hareket etmese de Müthiş derecede akıllı bir çocuktur.Dinlediği ,duyduğu,gördüğü …Her şeyi tıpkı bir fotoğraf makinesi gibi zihnine kaydeder.Melody’nin ailesi onun çok zeki olduğunu bilseler de başkasını ikna etmek her zaman çok zor olmuştu, hatta bazen ailesi bile .Melody ,okula başlar ve yine başkasının ön yargılardan kurtulmaz.Arkadaşları tarafından dışlanır.En sonunda onun ne kadar zeki ve akıllı olduğunun farkına varsalar da o kalbi çoktan darmadağın etmişlerdi bile.Melody için zaten hayat çok zordu ama insanların ona karşı tavırları ufak bir bakışları gülüşleri bile onun kalbini kırıyordu.Nice Melody gibi çocuk var ve ön yargılardan kendimizi arındırmayı unutmamalıyız.Ben bu kitaptan çok şey öğrendim ve gerçekten çok şey kattı .
Unutmayalım ki HER ÇOCUK ÖZELDİR.