Melisa
@Melisevrim
20 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Bence Schmitt'in başarısı, büyük olaylar anlatmadan büyük duygular yaratabilmesinde yatıyor.
Kitap bittiğinde aklımda kalan şey olay örgüsü değil, şu soru:
"Yaşadığımız hayat mı bizi tanımlar, yoksa anlatmayı seçtiğimiz hikâyeler mi?"
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yazıldığı döneme göre inanılmaz derecede ileri görüşlü bir kitap ancak karakterler ve olay örgüsü biraz zayıf kalmış. Bir roman olarak değil de, "17. yüzyıldan geleceğe yazılmış bir düşünce deneyi" olarak okunduğunda çok daha etkileyici oluyor.
“Gördüğün bir haksızlık karşısında susar mısın, yoksa risk alıp doğru olanı mı yaparsın?” gibi bir konu daha sıkıcı işlenemezdi. Kurgu karakter Bill Furlong’un merak uyandırmayan hayatından, daha da merak uyandırmayan bir kesit okudum.
Fosse’un üslubu zaten tekrar, ritim ve dolaylı anlatım üzerine kurulu biliyorum ancak bu kitapta baydı da baydı. Her cümlenin sonunda “dedi” demek zorunda mıymış mesela?
Yüzeysel Cümleler
Kitap çok yüzeysel ve birbirinden kopuk cümlelere sahip. Okuduğum hiçbir şeyi içselleştiremedim. Belki de çeviride problem vardır. Kitabın kapak tasarımı harika olduğu için 4 puan verdim :)