Adem Nebi Salman
@Meloidas
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Ayağa kalkıp yaşlı adama iyi geceler diledik. Tam odadan çıkmak üzere dönmüştük ki, Peleus, “Akhilleus, mutfaktaki sarışın kıza bir bakın,” dedi. “Duyduğuma göre koridorlarda senin peşinden koşup duruyormuş.”
Akhilleus’un yüzünün o kadar değişmesinin sebebinin ateşten vuran ışık olup olmadığını anlamak çok zordu.
“Belki bakınırım, baba. Bu gece yorgunum”
Ne kadar değiştiğimi sonunda fark ettim. Yarıştığımızda kaybetmeyi, kayalıklara kadar yüzdüğümüzde geride kalmayı, mızrak çarpıştırma veya taş sektirmede yenilmeyi artık umursamıyordum. Böyle bir güzellik karşısında mağlup olmaktan kim utanırdı ki? Akhilleus’un kazanmasını seyretmek, kumları döven ayak tabanlarını veya tuzlu suda inip çıkan omuzlarını görmek yeterliydi. O kadar yeterliydi.