Okurken bol bol tebessüm ettiğim bir kitaptı. Kafamın içinde canlanan tiyatrodan daha öte bir şeydi. Karakterler arası iletişimler, o dönemin ahlak anlayışı, yalnızlık ve aşkın bir arada olduğu ; üslubunu, özellikle mizahını çok beğendim. Hizmetçilerin arasında geçen sohbetler o kadar gerçekçi ve neşeli ki sanki yanlarında onları dinliyor, onlarla birlikte o sohbetleri yapıyor gibi hissettim. Hüseyin Rahmi’nin yazısı olduğunu hissettirdi. Aklımda yer kazıyan kitaplar arasına girdi.