Melahat AYDIN
@Meloscaa
Öğretmen
Lisans
5 Şubat
94 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“İki kadın gözlerini birbirinden kaçırıyorsa ikisinin de dağları devrilmiştir.”
Reklam
“Yolu tarif edebilmenin mümkün olduğunu sanırız. Sokaklara, köylere, şehirlere verdiğimiz isimlerden öte değildir tarifimiz. Yol tarifsizdir. Yolcunun yüreğindeki çentiklerdir.“
“Sakar” Bir Roman mı, Yoksa Yazıya Dökülmüş Bir Dosya mı?
Sakar kitabına büyük bir beklentiyle başladım. Edebiyat ödülü almış olması, kitabı okumam için önemli bir motivasyondu. Ancak okuma süreci ilerledikçe, bu beklentinin karşılığını tam anlamıyla bulamadığımı fark ettim.
Kitapta anlatılan olay son derece çarpıcı, sarsıcı ve ne yazık ki gerçekliğe çok yakın. Ailesi tarafından hem fiziksel hem de psikolojik şiddete maruz kalan küçük bir çocuğun hikâyesi, insanı derinden etkileyebilecek bir potansiyele sahip. Nitekim yazar, süslü bir dil kullanmadan, oldukça sade ve gerçekçi bir anlatım tercih etmiş. Bu yönüyle metin, okuru olayın içine çekmeyi başarıyor.
Ancak kitabın en belirgin özelliği olan parçalı anlatım, benim için bu etkiyi zayıflatan bir unsura dönüştü. Olaylara tanıklık eden farklı kişilerin anlatımları, bir romanın bütünlüklü kurgusunu oluşturmak yerine, adeta bir adli vakada ifade veren insanların parçalı beyanlarını andırıyor. Bu durum, metnin edebi bir eser olmasından çok, bir dosyanın ya da belgeselin yazıya aktarılmış hali gibi hissettirmesine neden oluyor.
Anlatımın bu kadar parçalı ve mesafeli olması, okur ile metin arasında duygusal bir bağ kurulmasını zorlaştırıyor. Her ne kadar üstü kapalı anlatım tekniği bir tercih olarak görülebilse de, bu kapalılık zaman zaman eksiklik hissine dönüşüyor. Özellikle kitabın sonu, anlatılan hikâyenin ağırlığı düşünüldüğünde daha derinlikli ve tatmin edici bir kapanış beklerken, bu beklentiyi karşılamıyor.
Öte yandan, bu kitabın Alexandre Seurat tarafından yazılmış ilk eser olması da dikkat çekici. İlk kitap olmasına rağmen kısa sürede edebiyat ödülü almış olması, ister istemez şu soruyu akla getiriyor: Bu ödül, gerçekten metnin edebi gücünden mi kaynaklanıyor, yoksa ele aldığı konunun çarpıcılığının bir sonucu mu?
Sonuç olarak “Sakar”, ele aldığı konu bakımından
