Ne zaman! Ne zaman! Günün birinde! Yetmez mi! Her gün bir diğeri gibi. Birinde o dilsiz oldu, bir diğerinde ben kör. Bir gün hepimiz sağır olacağız. Bir gün doğmuştuk, bir gün öleceğiz, hep aynı gün, aynı an, bu size yetmez mi? Bir ayağımız çukurda dünyaya getirirler, güneş parıldar bir an ve sonra tekrar gece olur.
- Sen de artık memnun olmalısın, itiraf et.
+ Neden memnun olayım?
- Tekrar benimle konuşmaktan.
+ Öyle mi diyorsun?
- Öyle söyle, gerçek olmasa bile.
+ Ne demem lazım?
- De ki ben memnunum.
+ Ben memnunum.
- Ben de.
+ Ben de.
- İkimiz de memnunuz.
+ Biz memnunuz.