İskandinavya'da büyük dağlar kadar birbirlerine uzak yerlerde üç dev yaşarmış. Sessiz geçen binlerce yıldan sonra birinci dev öteki ikisine şöyle seslenmiş: "Bir inek sürüsünün geçtiğini duydum " Üç yüzyıl sonra ikinci dev söze karışmış: "Sürü sesini ben de duydum!" Bir üç yüzyıl sonra da üçüncü dev teklifsizce: "Eğer böyle gürültü yapmaya devam ederseniz, başımı alıp giderim" demiş.
Çünkü tarih, yeryüzünde yaşayan insanları, onları ilgilendiren her şeyi, insanların toplum içindeki birleşimlerini, çalışmalarını, verdikleri savaşları, kendi kendilerini aşmalarını inceliyor. İşte bütün bunlardan dolayı onu, başka bir şeyden daha az sevemezsin, öyle değil mi?