Genelde analar kendi çocuklarını tehlikelerden uzak tutardı ama Fermê ana, "ben sana yeterince bakamam her zaman tüm ihtiyaçlarını karşılayabilmek için oğlumu getirdim." diyordu. Xeyrî Çarlık Rusya zamanındaki bir ana ile oğlunun mücadelesini anlatan Gorki'nin "Ana" kitabını hatırlayınca, ardlarından bakakalmış bir halde sesini tarihe ulaştırırcasına haykırdı. "Heyyyy Gorkiiii bizim de analarımız var." dedi. ses; dağ, taş, Flvadi ve kayalıklarda yankılandı. kendi sesinin yankısını saatlerce dinledi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yaşamak için anlamak, anlamak içinde yaşarken anlamlandırmak gerekirdi. belki de yaşanmışlıkları tekrardan yaşarken cesaretle irdeleyebilenler anlayabilirdi.
" Bennnnnnn ateş tanrısıyımmmmm..." dedi. Ateşin son kıvılcımları da kaybolunca gülümseyerek;
" Ateş tanrısının ateşi de söndü." diyiverdi. Sönen ateş ile birlikte o da görünmez oldu.
Karmakarışık duygular onu yalnız bırakmadı. asıl yalnızlığın en zor yanıda buydu. her bir dakikada ayrı dünyalara, farklı diyarlara gidip gelmek; gündüzü karanlığa ulaştırmanın başka bir yöntemiydi. Günü geceye çevirip zaman geçirmek aydınlık ve karanlığı yaratmaktan daha da zordu.